"არ ვარ კარგი დედა მე..." - ანა ლაშხელი ონიანის საოცარი მოგონება

image
  • 1 189
არ ვარ კარგი დედა მე...

ნუგო ეზოდან ძლივს ამოვიყვანე. ორი დაძახების მერე უკვე ვბრაზდები და მოვემზადე დასატუქსად... კარებში რომ შემოვიდა, დავიწყე დედასავით...

- რას გიგავს ტანსაცმელი? როგორ ბედავ, ერთ დაძახებაზე რომ არ ამოდიხარ? მანახე ხელები, რას გიგავს? მანახე-თქო...
ხელებს ისევ უკან მალავს...
- ბიჭო, ხელები მანახეე... - ვუმატებ ხმის ტონს.
დგას თავდახრილი.
უკანხელებდამალული.
სახეზე ეტყობა, რომ ეზოში ნაგორავებ-ნახტუნავებია და ცოტათი ვინი პუჰს გავს, გაბუსულს...
რადგან მისით არ შლის ხელებს, შემოვუარე, ზურგს უკან დამალული ხელები ჩამოვაშვებინე და ხელში ეს გვირილა შემრჩა...
- ფესვებიანად წამოგიღე, ქოთანში რომ გადარგო და სულ ცოცხალი იყოს, ხელებიც ამიტომ დამესვარა...

საქვეყნოდ ვუხდი ბოდიშს და მომავალში ჯერ დასვრილი თითუკების ამბავს ვიკითხავ. სიცოცხლეზე მეტად რომ მიყვარს, ეს იცის ისედაც.